Historia Mody
Stresemann
Stresemann jest strojem, który powstał ze względu na wygodę niemieckich polityków, którzy musieli często zmieniać swój ubiór w momencie przejścia z biura do Reichstagu. W parlamencie oraz na różnego typu uroczystościach obowiązywał cutway, który był niepraktyczny w biurze. Garnitur ten od cutwaya różnił się krojem marynarki. Do marynarki cutway oraz stresemann nosiło się sztuczkowe spodnie. Ubiór ten wprowadzono w 1925 roku. Strój ten składa się z następujących elementów: z czarno-szarych sztuczkowych spodni, czarnej albo antracytowej marynarki, jasnoszarej kamizelki, lecz w trakcie pogrzebów wymagana jest ciemna kamizelka, białej koszuli oraz ze srebrnoszarego krawatu ze spinką, a w trakcie pogrzebu wymagany jest czarny krawat. Marynarka jest jednorzędowa, a koszula posiada zapinane mankiety na ozdobne spinki. Do tego stroju zakłada się ponadto czarne buty. Kolejnym męskim strojem jest elegancki strój wieczorowy tak zwany smoking. Jest to strój bardziej elegancki niż garnitur, ale z drugiej strony nie jest aż tak oficjalnym strojem jak fral. Smokingu nie nosi się przed godzina 19. Zdarzają się jednak wyjątki, do których możemy zaliczyć ślub oraz wesele. Podczas, gdy mężczyzna ma na sobie smoking, to partnerka jego powinna posiadać suknię wieczorową. Smoking jest strojem złożonym z następujących elementów: czarnej marynarki jednorzędowej albo dwurzędowej, czarnych spodni, które posiadają pojedynczy atłasowy lampas, białej koszuli, która jest wyposażona w wykładany kołnierzyk, czarnej kamizelki lub atłasowego pasa, który zwie się pasem hiszpańskim ora z muszki koloru czarnego.
Podobne artykuły
Szustokor
Szustokor szyty był z jednolitego materiału. Był to raczej gruby materiał. Strój ten był także zdobiony. Jako główne elementy zdobnictwa występowały tutaj guziki oraz hafty. Na początku swojego powstania ubiór ten służył jako wojskowy mundur. Dopiero później stosowano go jako bardzo elegancki strój, który nosili cywile. Strój ten był noszony na wzór mody francuskiej. Sutanna natomiast jest długą szatą sięgającą kostek. Sutanna jest ponadto lekko wcięta w pasie i posiada niski oraz stojący kołnierzyk Sutanna jest zapinana z przodu na rząd małych guzików. Przeważnie noszona jest przez duchownych wyznań chrześcijańskich, takich jak: katolickich, prawosławnych, starokatolickich, anglikańskich, ewangelickich oraz prezbiteriańskich. Dzisiejszy wygląd sutanny powstał już w XVI wieku. W dzisiejszych czasach duchowni noszą sutannę praktycznie na co dzień w następujących sytuacjach: podczas czynności liturgicznych, na katechezie oraz podczas czynności urzędowych. Modna jest także wersja oraz jest to wersja dopuszczalna krótkiego stroju duchownego, który składa się z koszuli z koloratką oraz z...
Sutanna
Sutanna, jaką noszą duchowni w krajach misyjnych jest zazwyczaj luźna i posiada kolor biały. Jest to związane z gorącym klimatem. Księża z zakonu kanoników regularnych lateńskich noszą białe sutanny i jest to ich oryginalny strój. Jako dopełnienie sutanny występuje tutaj biret, który również musi być w odpowiednim kolorze. Papież, biskupi, księża diecezjalni, jak również kapłani niektórych zgromadzeń oraz zakonów do sutanny używają szerokiego pasa płóciennego na przykład pallotyni. Sutanna duchownych z kościołów wschodnich różni się od sutanny duchownych kościołów katolickich tym, że posiada szerokie rękawy. Ministranci natomiast noszą stunelę albo rawerendę, na którą zakładają komżę. Wracając do mody świeckiej, to kolejnym typem stroju męskiego jest surdut. Surdut jest przedłużoną dwurzędową marynarką. Stanowi strój wizytowy, który do mody wszedł w XIX wieku. Obecnie stosowany jest zazwyczaj u panów młodych podczas ceremonii ślubnych. Kolejnym ubiorem męskim jest stresemann. Jest to rodzaj garnituru, którego nazwa pochodzi od nazwiska niemieckiego polityka. Strój ten nosi...
Stresemann
Stresemann jest strojem, który powstał ze względu na wygodę niemieckich polityków, którzy musieli często zmieniać swój ubiór w momencie przejścia z biura do Reichstagu. W parlamencie oraz na różnego typu uroczystościach obowiązywał cutway, który był niepraktyczny w biurze. Garnitur ten od cutwaya różnił się krojem marynarki. Do marynarki cutway oraz stresemann nosiło się sztuczkowe spodnie. Ubiór ten wprowadzono w 1925 roku. Strój ten składa się z następujących elementów: z czarno-szarych sztuczkowych spodni, czarnej albo antracytowej marynarki, jasnoszarej kamizelki, lecz w trakcie pogrzebów wymagana jest ciemna kamizelka, białej koszuli oraz ze srebrnoszarego krawatu ze spinką, a w trakcie pogrzebu wymagany jest czarny krawat. Marynarka jest jednorzędowa, a koszula posiada zapinane mankiety na ozdobne spinki. Do tego stroju zakłada się ponadto czarne buty. Kolejnym męskim strojem jest elegancki strój wieczorowy tak zwany smoking. Jest to strój bardziej elegancki niż garnitur, ale z drugiej strony nie jest aż tak oficjalnym strojem...
Smoking
Marynarka wchodząca w skład smokingu powinna posiadać gładkie, atłasowe lub jedwabne klapki. Może także zamiast tego posiadał szalowy kołnierz. W krajach, gdzie panuje klimat tropikalny lub na statkach marynarka od smokingu może mieć kolor biały albo kolor ecru. Klapki mogą być wyłożone białym atłasem, ale spodnie obowiązkowo muszą być czarne. Do typowego smokingu ponadto nosi się gładkie buty w kolorze czarnym, czarne skarpetki, czarne spinki do mankietów, zegarek na czarnym pasku oraz białą chusteczkę w kieszonce. Kolejnym męskim strojem jest żupan. Jest to staropolska szata, która posiadała wygląd długiej sukni z rękawami. Żupan zapinany był na rząd niewielkich guziczków, haftek albo szamerowana. Szata ta była dłuższa od kontusza i była wykonywana w żywych kolorach oraz z drogiego materiału. W środkowej Europie ten strój wszedł już w użycie w XI wieku. Nosili go urzędnicy królewscy. W Polsce używany był od XVI do XIX wieku i był noszony przez szlachtę. Żupan ponadto,...