Historia Mody

Peleryna

Obecnie peleryna jest strojem noszonym głównie przez kobiety, jak również w celach ochrony przed deszczem, kiedy to jest wykonana z materiału wodoodpornego. Ponadto taka peleryna ma takie znaczenie w masowej kulturze. Jest ona bowiem elementem kostiumu wielu postaci komiksowych oraz filmowych superbohaterów. Mentyk natomiast jest typem stroju, który służył jako kurtka. Była to szamerowana kurtka na podbiciu futrzanym. Jest to narodowy ubiór węgierski modny od XVI do XVIII wieku. Kurtka była ta zakłada na tak zwany dolman, czyli płaszcz. Była powszechnie używana w wojsku. Nosili ją także huzarzy. Kolejnym męskim ubiorem jest marynarka. Marynarka stanowi górną część męskiego garnituru. Jej długość może być zróżnicowana. Może ona sięgać do pasa lub do bioder. Marynarka ponadto może być samodzielna częścią garderoby i nie musi być składową garnituru. Początkowe marynarki noszone były przez marynarzy oraz przez robotników. Stanowiły wówczas funkcjonalne nakrycia. Przez lata cele marynarki się zmieniały i z czasem stała się ona eleganckim strojem męskim. Pierwsze eleganckie marynarki posiadały sztywny przód i miały wysoką talię. Były to jednorzędówki wraz z wyłogami. Od roku 1925 marynarki stawały się bardziej luźne. Kilka lat później watowano ramiona, a krój był coraz mniej dopasowany w pasie. Ten sam krój z kolei stawał się węższy w biodrach. W kolejnych czasach zaczęła się moda na marynarki sportowe. Kamizelkę, która stanowiła nierozerwalny element marynarki zaczęto zastępować swetrem.

Podobne artykuły

Szustokor
Szustokor szyty był z jednolitego materiału. Był to raczej gruby materiał. Strój ten był także zdobiony. Jako główne elementy zdobnictwa występowały tutaj guziki oraz hafty. Na początku swojego powstania ubiór ten służył jako wojskowy mundur. Dopiero później stosowano go jako bardzo elegancki strój, który nosili cywile. Strój ten był noszony na wzór mody francuskiej. Sutanna natomiast jest długą szatą sięgającą kostek. Sutanna jest ponadto lekko wcięta w pasie i posiada niski oraz stojący kołnierzyk Sutanna jest zapinana z przodu na rząd małych guzików. Przeważnie noszona jest przez duchownych wyznań chrześcijańskich, takich jak: katolickich, prawosławnych, starokatolickich, anglikańskich, ewangelickich oraz prezbiteriańskich. Dzisiejszy wygląd sutanny powstał już w XVI wieku. W dzisiejszych czasach duchowni noszą sutannę praktycznie na co dzień w następujących sytuacjach: podczas czynności liturgicznych, na katechezie oraz podczas czynności urzędowych. Modna jest także wersja oraz jest to wersja dopuszczalna krótkiego stroju duchownego, który składa się z koszuli z koloratką oraz z...

Sutanna
Sutanna, jaką noszą duchowni w krajach misyjnych jest zazwyczaj luźna i posiada kolor biały. Jest to związane z gorącym klimatem. Księża z zakonu kanoników regularnych lateńskich noszą białe sutanny i jest to ich oryginalny strój. Jako dopełnienie sutanny występuje tutaj biret, który również musi być w odpowiednim kolorze. Papież, biskupi, księża diecezjalni, jak również kapłani niektórych zgromadzeń oraz zakonów do sutanny używają szerokiego pasa płóciennego na przykład pallotyni. Sutanna duchownych z kościołów wschodnich różni się od sutanny duchownych kościołów katolickich tym, że posiada szerokie rękawy. Ministranci natomiast noszą stunelę albo rawerendę, na którą zakładają komżę. Wracając do mody świeckiej, to kolejnym typem stroju męskiego jest surdut. Surdut jest przedłużoną dwurzędową marynarką. Stanowi strój wizytowy, który do mody wszedł w XIX wieku. Obecnie stosowany jest zazwyczaj u panów młodych podczas ceremonii ślubnych. Kolejnym ubiorem męskim jest stresemann. Jest to rodzaj garnituru, którego nazwa pochodzi od nazwiska niemieckiego polityka. Strój ten nosi...

Stresemann
Stresemann jest strojem, który powstał ze względu na wygodę niemieckich polityków, którzy musieli często zmieniać swój ubiór w momencie przejścia z biura do Reichstagu. W parlamencie oraz na różnego typu uroczystościach obowiązywał cutway, który był niepraktyczny w biurze. Garnitur ten od cutwaya różnił się krojem marynarki. Do marynarki cutway oraz stresemann nosiło się sztuczkowe spodnie. Ubiór ten wprowadzono w 1925 roku. Strój ten składa się z następujących elementów: z czarno-szarych sztuczkowych spodni, czarnej albo antracytowej marynarki, jasnoszarej kamizelki, lecz w trakcie pogrzebów wymagana jest ciemna kamizelka, białej koszuli oraz ze srebrnoszarego krawatu ze spinką, a w trakcie pogrzebu wymagany jest czarny krawat. Marynarka jest jednorzędowa, a koszula posiada zapinane mankiety na ozdobne spinki. Do tego stroju zakłada się ponadto czarne buty. Kolejnym męskim strojem jest elegancki strój wieczorowy tak zwany smoking. Jest to strój bardziej elegancki niż garnitur, ale z drugiej strony nie jest aż tak oficjalnym strojem...

Smoking
Marynarka wchodząca w skład smokingu powinna posiadać gładkie, atłasowe lub jedwabne klapki. Może także zamiast tego posiadał szalowy kołnierz. W krajach, gdzie panuje klimat tropikalny lub na statkach marynarka od smokingu może mieć kolor biały albo kolor ecru. Klapki mogą być wyłożone białym atłasem, ale spodnie obowiązkowo muszą być czarne. Do typowego smokingu ponadto nosi się gładkie buty w kolorze czarnym, czarne skarpetki, czarne spinki do mankietów, zegarek na czarnym pasku oraz białą chusteczkę w kieszonce. Kolejnym męskim strojem jest żupan. Jest to staropolska szata, która posiadała wygląd długiej sukni z rękawami. Żupan zapinany był na rząd niewielkich guziczków, haftek albo szamerowana. Szata ta była dłuższa od kontusza i była wykonywana w żywych kolorach oraz z drogiego materiału. W środkowej Europie ten strój wszedł już w użycie w XI wieku. Nosili go urzędnicy królewscy. W Polsce używany był od XVI do XIX wieku i był noszony przez szlachtę. Żupan ponadto,...